Project 2011

Zuster Jeanne, geboren in 1935, groeide op in een gezin van 9 kinderen.

Ze had een mooie jeugd en een heleboel vrienden. Ze voelde steeds duidelijker dat ze zuster wou worden.

Toen is ze ingetreden – zo heet dat als je naar het klooster gaat -  bij de zusters in Heverlee.

Ze wilde dolgraag naar India gaan, dat is haar ook gelukt.

Eerst gaf ze les aan doven en blinden in een groot instituut.

Maar na verloop van tijd zag ze de vele wantoestanden: armoede en misbruik, ook van kinderen.

Vooral de allerarmsten waren er erg aan toe.

Vanaf dat moment is ze zich gaan inzetten voor hen.

In 1985 richtte ze in Mumbai (vroeger Bombey geheten) een beweging op die zich inzet voor dienstmeisjes, huisslaafjes.

In deze beweging komt ze  samen met veel Indische mensen die haar helpen, op voor de rechten van deze kinderen en dienstmeisjes.

Ze proberen ze naar school te laten gaan en hen rechten te geven:

een kind heeft veiligheid, knuffels, en onderwijs nodig. Ook deze kinderen moeten de kans krijgen om te spelen.

Huisslaafjes krijgen dat meestal allemaal niet.  

Van de naar schatting 20 miljoen kinderen in India die werken voor de kost, doet de helft dat in de privésfeer van een woning. Ze zijn letterlijk meid voor alle werk. Ondervoed, onderbetaald, eenzaam. Ze kunnen vaak niet naar school. Ze worden makkelijk het slachtoffer van een baas die zijn handen niet kan thuishouden. Daarom is er therapie (begeleiding en scholing) in de vluchthuizen. 

Maar omdat er dikwijls geen eten is zijn er veel kinderen die noodgedwongen blijven werken. 

Voor hen organiseert de National Domestic Workers Movement, zo heet de vereniging van Jeanne, een soort bijeenkomsten, waar werkende kinderen elke week twee uurtjes samenkomen. 

Ze zijn dikwijls met zo’n zevenhonderdvijftig en leren er samen spelen en zingen.

Meer info over deze merkwaardige vrouw vind u op:  www.jeannedevos.org